Festival perikelen

4-4-2018: Nog een kleine maand en dan is de show, het optreden van het jaar voor Helleveeg en het moet voor onze doorbraak zorgen. Een festival waar honderden misschien wel duizenden bezoekers verwacht worden, het is namelijk gratis. ‘Muziekfest op het plein’ heet het en het is in Roelofarendsveen.

Ons eerste grote optreden, we hebben wel wat opwarm concertjes gedaan in de wat kleinere tenten in Leiden en Scheveningen maar dit is het echte werk. Een festival, een opmaat naar Pinkpop, Lowlands en Glastonbury

Er staat veel op het spel, dit moet goed gaan en daarom zijn we ook snoeihard aan het oefenen. Het samenstellen van de setlist is een niet te onderschatten onderdeel. Daar zijn we dan ook al zeker drie maanden mee bezig, het moet vlekkeloos lopen. Het feit dat we een half uur materiaal hebben en dat het slechts de volgorde is waar we mee stoeien doet er niet toe. Perfectionisme is het sleutelwoord.

We hebben al een kneitergoeie podiumact met show gitaristen, een excentrieke drummer en een dijk van een frontvrouw maar het is nog niet helemaal af.

Eigenlijk wilden we ook nog een decor, we konden het transporteerbare podiumdecor van Andre Rieu overnemen, dat had een geweldige tegenpool geweest bij onze act. Een 360 experience hadden we voor ogen. Niet elke zaal heeft daar de ruimte voor dus dat hebben we dan maar niet gedaan. We doen het zonder decor. Die uitgekiende setlist, samen met onze podiumact is voldoende om het publiek van begin tot eind te boeien.

Als onze fans voor het podium staan en wild en juichend “we want more, we want more” scanderen zullen we voor hun, de echte fans, wat merchandise het publiek in gooien tijdens het laatste nummer. Zo behoud je je publiek en als je wat verder gooit dan vergroot je de fanbase.  Als de toekomstige fans eenmaal een button hebben opgevangen dan blijven ze wel fan.

wordt vervolgd

Brief aan Kendrick Lamar 17-04-2018

Beste Kendrick, hartelijk gefeliciteerd met je Pulitzer prijs, als collega muzikanten een prijs krijgen dan vieren we dat mee want muziek is geen wedstrijd. We zijn vooral blij dat jij hem gewonnen hebt gezien de overeenkomsten die wij hebben. Ooit hebben wij er dichtbij gezeten, we waren bijna genomineerd voor de grote prijs (van de bollenstreek) en we kunnen ons dan ook geheel identificeren met jouw werk. Toen ik vorig jaar april je album DAMN beluisterde hoorde ik gelijk dat dit een meesterwerk was. Ik ben al fan van jou toen je jezelf nog K.Dot noemde en een mixtape op de markt bracht in 2003, ik was net 36. Toen al zag ik de potentie er vanaf druipen en ook toen al waren er overeenkomsten. Jij als muzikaal genie versus mijn Nostradamus-achtige voorspellende kwaliteiten, twee briljante geesten. De een zwart en de ander wit, helaas sta je met een witte achtergrond artistiek al snel 3 – 0 achter.

Het is niet makkelijk als je nooit gediscrimineerd wordt of zomaar aangehouden wordt door de politie, dat je nooit geld problemen hebt gehad of verslaafd bent geweest aan de crack. Was ik het maar dan had ik prima materiaal om de meest fantastische emotionele nummers te maken. Eigenlijk hebben wij als witte mensen het dubbel zo moeilijk, dus is het meer dan dubbel zo knap als we eens goede muziek maken. En dat verbindt ons weer, goeie muziek.

Opvallende gelijkenissen zijn er ook in onze achtergrond, zo liggen jouw roots in Compton, de bakermat van hip hop met plaatsgenoten als Ice Cube, Dr Dre en Eazy E. Terwijl mijn wortels liggen in Sassenheim, bakermat van Kleintje Pils met plaatsgenoten als Philip Tilli, burgemeester Kret en Martin Hersman. Waar jij ooit Tupac Shakur zijn videoclip “California Love” opgenomen zag worden zag ik het meesterlijke nummer “Comment ça va” van streekgenoten The Shorts bij AVRO’s toppop op televisie.

Hier kruisen onze levens wederom, toeval bestaat niet. Ik ben in 1967 geboren, the Shorts in 1977 opgericht en in 1987 uit elkaar gegaan. Hetzelfde jaar word jij geboren, toeval, ik dacht het niet. Weer 10 jaar later, 1997, zie ik Osdorp Posse spelen en maak ik mijn eerste mixtape voor mijn vriend Bart. Jij bent dan 10 jaar, toeval, nee hoor. In 2007, je bent dan 20, laat jij de mixtape periode definitief achter je en gaat je focussen op echte albums, net als ik, ik zit in mijn vinylperiode en koop me suf aan de albums. 2017; ik timmer met Helleveeg stevig aan de weg en jij brengt DAMN uit. Godver is de vertaling van Damn en laat dat nou net de band zijn wiens ex bandleden nu in Helleveeg spelen. Wij leven parallelle levens en zullen elkaar blijven tegenkomen. See ya later, bro.

Grtz,

van je Music matties, Helleveeg

Indieplant/Cd Perserij of is het A Glorious Day BV ?

Afgelopen zomervakantie zat ik met mijn voeten omhoog te genieten van mijn vakantie in het Zeelandse zonnetje toen ik plots gebeld werd:”Hallo, met Caspar van Sliedrecht van de cd perserij”, of ik gebruik wilde maken van de diensten van deze firma want dat had ik al eerder gedaan. Hij was even een klein detail vergeten. Deze Caspar (hier meer info over Caspar en zijn kornuiten, begrijp je meteen de initialen later in dit stuk,) was vergeten dat ik met mijn band Zombie Waiste en tv programma Kassa langs ben geweest afgelopen januari (zie hier) Voor Kassa was dit niet de eerste keer Kijk hier maar. Waarschijnlijk zal dit ook niet de laatste keer zijn.

Later in het jaar ging Tim Hofman er ook een langs met zijn programma BOOS, zie hier voor dit item en bewegende beelden van Caspar. Nog meer Caspar: Update 5 december 2019 nieuw item voor BOOS hier

Wij hebben met behulp van de camera’s van Kassa en het charisma van presentatrice Amber nog een deel teruggekregen (zie verslag Kassa site hier). Al heeft het ons wel 500 euro gekost en daar hebben we niets voor teruggekregen.

We zijn 10 maanden later en nu is het faillissement van de cd perserij aangekondigd en direct daar achter aan de doorstart, waarschijnlijk onder de naam A Glorious Day BV,  Tegelijk wordt een bevriende band een heel groot oor aangenaaid door deze zelfde mensen. Er zijn zelfs opdrachten aangenomen en afspraken gemaakt door Caspar van de cd perserij na het faillissement. Alles was al geregeld en betaald en in kannen en kruiken, dachten ze….nu kunnen ze fluiten naar hun geld, cd’s en vinyl platen en zijn op zijn zachtst gezegd ontstemd. Hier hun verhaal in het kort en de vele vele reacties en steunbetuigingen.

 

Onderstaand een ouder verhaal van mij maar oooooooh zo actueel………………….

 

Hoe Indieplant het woord ‘minachting’ naar een ander niveau weet te tillen

 

Als je in een bandje speelt dan wil je, als echte rockstar je muziek vastleggen op spotify, cassette, cd of vinyl. Wij kiezen voor het ultieme: vinyl dus. Ik kom via Indieplant op de site van cd perserij terecht en kijk even wat de kosten zijn. In al mijn enthousiasme ben ik vergeten recensies te lezen van het bedrijf in kwestie. Vergissing nummer één. Vanaf die tijd word ik benaderd door Indieplant, ik zal mijn gegevens wel ergens in hebben getypt, vergissing nummer twee. Vervolgens begint ene E.A. mij te bellen, dan zal ik mijn telefoonnummer ook wel ingevuld hebben, vergissing nummer drie. Regelmatig word ik daarna benaderd door E. met een oostelijk accent en mooie verhalen  krijg ik er zowaar vertrouwen in, vergissing nummer vier. Aardige vent hoor die E., hij denkt met me mee enzo dus dat zit wel goed dacht ik, verg…….

Ik zie me al staan met mijn eigen plaat

Tot nu toe gaat alles goed, online kan alles verder geregeld worden, even betalen en dan gaat het gebeuren. Ik zie mezelf al staan, voor mijn platenkast met mijn eigen plaat in mijn handen. Of in de platenzaak, dan zou ik hem kopen, gewoon voor het idee. Misschien dat ik in de platenzaak dan nog even een handtekening er op zet, is die meteen meer waard.

Geluidskwaliteit abominabel

Op het moment dat er betaald is wordt het angstvallig stil en mijn vriend E. is ineens heel slecht te bereiken. Na ongeveer 8 weken krijg ik de testpersing toegestuurd. Ik blij, heel eventjes dan. De geluidskwaliteit is abominabel.

Zucht…, gelukkig is het maar en testpersing. Blijkt dat ik een verkeerde master had opgestuurd, beetje dom. Kosten 500 euro, volgens ene C.v.S. van cd perserij. Het begrip ‘test’ schoot door mijn hoofd.

Zo gaat het nu eenmaal in deze business

De beste klantenservice van Nederland’ staat er op de site. Gelukkig maar want dat heb ik net nodig. Ik verwoord mijn klacht zakelijk, zonder te schelden en geef mezelf een schouderklopje. Reactie blijft helaas uit. Ik besluit te bellen, krijg ik  C.v.S. aan de telefoon. Dat is gek, daar had ik nou net een klacht over. Na 15 minuten wordt C. steeds wanhopiger en blijft maar zeggen dat ‘het nou eenmaal zo gaat in deze business’ , dat ik dit niet waar is (ik heb navraag gedaan bij een andere vinylperserij namelijk) lijkt hem echter niet te deren.

3 opties en we zijn uitgepraat

Genereus als hij is mag ik kiezen. Ik krijg maar liefst drie opties.

1- niets betalen en genoegen nemen met deze kwaliteit.

2- 500 euro extra betalen

3- annuleren en nog meer extra betalen.

Ondanks dat ik hier graag nog even over napraat besluit C. dat het gesprek klaar is.

 

Van kwaad naar erger

Dit zie ik toch anders. Ik wil contact. Het blijft twee maanden stil. Ik denk er over om er van af te zien. Dat annuleren blijkt meer dan het dubbele te kosten hoor ik dan. Zelfs 1300 euro want ze hebben de hoezen al gedrukt. Ik moet het hogerop zoeken want deze mensen gaan van kwaad naar erger. De directeur is niet lastig te vinden via de indieplant website. J.v.N. reageert snel en zegt dat de klachtenprocedure normaal gesproken afdoende is. Toen ik C.v.S. noemde heb ik nooit meer iets van J. gehoord.

Van de aardbodem verdwenen

De advocatuur heeft tot nu toe ook nog niet veel opgeleverd. Het eerste telefoontje met E. ging goed en daarna is er, ondanks verwoede pogingen, niets meer vernomen van mijn vriend E. We zijn nu 2 maanden verder en E. lijkt van de aardbodem verdwenen.Incassobureaus, deurwaarders en rechtszaken schieten door mijn hoofd. Evenals het woord testpersing wat daar nog rondzweeft.

 

De band is ondertussen uit elkaar.

Columns popunie website

Al mijn ‘Dagboek van een Band’ columns gepubliceerd op de website van de popunie.

23 september 2020 – Familieband

5 juni 2020 – kantoorconcert

25 maart 2020 – Coronablues

22 januari 2020 – Pauze

8 november 2019 – making of a hit part two

21 Augustus 2019 – 3 Oktober

5 Juli 2019 – Going Back to my Roots

21 mei 2019 – songfestival

17 April 2019 – Trots op Generatiekloof

12 maart 2019 – Gitaristenpraat

4 februari 2019 – TV Debuut

18 december 2018 – Feestmaand

20 november 2018 – No Guts No Glory

16 oktober 2018 – Studio

20 september 2018 – Nooit Te Laat

22 augustus 2018 – Oefenhok

12 juli 2018 – Leader Of The Pack

12 juni 2018 – Banduitje

11 mei 2018 – De Dag Na Koningsdag

Muziekfest op het plein, de nabeschouwing

 

28-04-2018, 17;55 uur: Het zit erop, juichen, high fives en overwinningstranen, we vallen huilend in elkaars armen, lichamelijk uitgeput en muzikaal bevredigd trillen we nog wat na. Het was een geweldig festijn met een fantastisch publiek, ik zou zeggen het beste publiek in de wereld, zonder twijfel. Dit optreden beschouwen wij ook als de finale van een olympisch toernooi. Er staat grote druk op ons en ik put moed uit buurdorpsgenoot Kjeld Nuis. Kjeld is ons voorbeeld, komt uit een buurdorp en is, net als wij, ook maar een gewone jongen met een baardje. Het is lastig om als favoriet het podium te betreden, de verwachtingen zijn torenhoog en elke fout, hoe minuscuul ook wordt direct afgestraft op dit niveau. Het startschot wordt gegeven en na een ongenadig mooi intro van Flop slaan alle stoppen door, of eigenlijk maar eentje maar daardoor is het wel direct stil. Een valse start, de vergelijking met Kjeld Nuis is treffend.

Onverhoopts mogen we een pauze drankje gaan halen terwijl de technische dienst van het festival als een malle aan het werk gaat om de fout op te sporen. Bijzonder kundige technici hebben de fout redelijk snel gelokaliseerd, het is een snoertje.

Het publiek begint al lichtelijk te morren maar kan nog net in de hand gehouden worden doordat het zo snel opgelost is. Afijn, een kwartier later dan gepland kan de show beginnen. Geluk bij een ongeluk is dat het intro twee keer gehoord kan worden, dat kan het uitzinnige publiek dan ook erg waarderen getuige de goedkeurende blikken.

het is dan ook niet zomaar een intro, het is namelijk ook het outtro, van een ander nummer maar toch. Dat maakt het tot een uniek concept doordat het outtro alleen bij het laatste nummer van de show gebruikt wordt, hier is over nagedacht mensen. Het is geen oekieboekie show die we neerzetten. Het is een 360 experience.

Voordat iedereen het in de gaten heeft is het alweer afgelopen, wat goed is komt snel heb ik wel eens iemand horen zeggen. We hebben ons motto; roken voor- en plassen na de show in ere gehouden. Verbaasde en verdwaasde gezichten zijn ons deel, “is het nu al klaar?” is een veelgehoord compliment. Omdat het tempo er zo goed inzat, hebben we niet echt tijd genomen voor onze merchandise. Het was super voorbereid maar ja… buttons vergeten, jammer. En onze plaat was ook een beetje uit het zicht neer gezet, ook een beetje jammer. De sjaal lag wel prominent voor op het podium maar was deels weggewaaid en helaas niet goed gestreken, ook jammer. Ons PR plan heeft nog wat verbeterpuntjes hier en daar, ik heb het als agendapunt genoteerd.

Al met al was het een wereldmiddag, het viel niet mee om de favorietenrol te vervullen en te voldoen aan de verwachtingen, namelijk goud, maar ik denk dat we daar ondanks de valse start wel in geslaagd zijn, net als Kjeld.

We willen dan ook alle bands bedanken die ons voor en na programma wilden zijn.

Rock on people en see you next year weer !

 

wordt vervolgd

 

Record Store Day 2018

Er staat al een jaar een rode cirkel in onze agenda’s om 21-04-2018: Record Store Day. De dag dat half Nederland naar de platenwinkel rent om vinyl aan te schaffen. Wij hadden de wederopstanding van de grammofoonplaat allang voorzien. Nog voor de hipsters er mee aan de haal gingen liepen wij er al mee weg en wilden we ons eigen exemplaar. Na eindeloze afspraken, contracten en onderhandelingen ligt onze debuut plaat bij alle vooraanstaande platenzaken in Leiden zoals de Plato en de Velvet. Weliswaar niet in groten getalen, 5 bij Plato en 8 bij de Velvet, maar dat moet ook niet. Als het er teveel zijn, lijkt het of ze in de uitverkoop zijn. En niets is minder waar.

Om het unieke karakter te accentueren zijn er dan ook maar 297 geperst. We hadden er 300 besteld maar kregen er om een onverklaarbare reden 297 toegestuurd. Tsja, die platen business, het blijft toch rock-n-roll. Het is wel een collectors item natuurlijk.  Wellicht dat we op die dag in één van de platenzaken verschijnen, dan kunnen we er een handtekening  op zetten voor de gelukkige koper van dat moment.

We wilden geen gewone zwarte schijf, we wilden een picture disc, we wilden geen LP, we wilden een EP, dat wilden we!

Een lesje vinyl voor beginners

EP staat voor Extended Play en dat is gek omdat er minder nummers op staan dan op een LP (long play of langspeelplaat), wel weer meer dan op een single maar een single is dan weer kleiner, 7 inch, terwijl een LP 12 inch groot is. Het heeft met het toerental te maken, een single is 45 toeren en een LP 33 toeren, een EP is dus ook 45 toeren maar die van ons dan weer niet, die is 33 toeren. Dat was een foutje van de perser dus nu is onze EP eigenlijk een LP geworden met maar 5 nummers. Geen long play LangspeelPlaat maar meer een short play KortspeelPlaat, een SP of KP eigenlijk of een heel kort album, een mini album zeg maar. Met een foto erop gedrukt.

Ons mini album heet ’Period.’ met punt erachter, daar is over nagedacht. Deze plaat is de Sgt Pepper voor nieuwe generaties als het gaat om glam en punkrock. Het artwork van ons album is een kunstconfrontatie die sterke reacties oproept. Een bebloede witte broek leek ons de beste optie. De achterkant van de plaat is de achterkant van de broek met rode vlekken. Sommige mensen vinden het onsmakelijk maar het is natuurlijk een geweldige vondst, één uit de categorie provocerend geniaal. Het is bijna zonde om hem op de platenspeler te leggen. Buiten het feit dat je denkt dat je de plaat beschadigd, word je er ook tureluurs van als die billen maar rond blijven draaien. Je wordt bijna afgeleid van de muziek en dat is zonde want de muziek is supervet.

Ik wil dan ook iedereen oproepen om deze totaalervaring te ondergaan en ons album te kopen bij Plato of Velvet in Leiden. Voor het te laat is.

 

Wordt vervolgd

Afwijzing

Hel en verdoemenis, krijgen we toch bericht dat we niet geselecteerd zijn voor het prestigieuze Springpop. Ik begrijp het wel, het niveau is natuurlijk torenhoog en daar kunnen wij slechts aan tippen. Het is wel een tegenvaller van jewelste want dit festival stond hoog op de lijst. Niet dat er veel publiek op afkomt, het is namelijk niet gratis, maar je naam staat wel in marmer gebeiteld als je daar eenmaal hebt gestaan.

Het is misschien maar goed ook, hadden we die verwachting wel waar kunnen maken met al die journalisten, recensenten, boekers en promotors in de zaal. Bij nader inzien is dit waarschijnlijk beter en kunnen we de rust die een band, van onze statuur, toch nodig heeft, goed gebruiken. Een geluk bij een ongeluk eigenlijk want we moeten die zaterdag extreem vroeg uit de veren om te luilakken en als we dan ook nog eens ’s avonds hadden moeten spelen dan was dat tot mislukken gedoemd. Dat is ons bespaard gebleven.

We hadden dus überhaupt niet kunnen spelen, ik weet niet wat me bezielde toen ik ons inschreef, ik was duidelijk niet toerekeningsvatbaar. Had ik gedronken of was er iets anders aan de hand. Helaas heb ik het niet kunnen traceren, er lijkt een gat in mijn  geheugen te zitten.

Omdat toeval niet bestaat ga ik er van uit dat we geholpen zijn door een hogere macht. Als we toch hogere machten aan onze zijde hebben dan kan er welbeschouwd niets meer misgaan. De roem die ons toekomt is onontkoombaar. Een geruststellend idee.

 

Wordt vervolgd.