De wijze woorden van Erik

 

Na het eindsignaal of eigenlijk na het laatste doelpunt van Lucas Moura ijsbeer ik met een verhoogde hartslag door de kamer. Flarden van herkenning en ongeloof wisselen elkaar af. Na een kwartier valt het kwartje, ik ken dit gevoel van vijf jaar terug toen The Common Linnets tweede werden op het Eurovisie songfestival. Ze moesten het afleggen tegen een man met een baard in een jurk, het leek bijna op valsspelen. Net als deze woensdag de achtste mei. Er is maar één ploeg die de finale verdient maar de profetische woorden van trainer Ten Hag achtervolgen de spelers “it ain’t over till it’s over” orakelde hij aan het eind van vorig seizoen. Door die typerende krakende stem kreeg deze uitspraak nog meer gewicht. Het was een eigen schuld dikke bult gevalletje en dat kon ik Waylon en Ilse niet verwijten, die hadden het lot om het in een roze festival op te moeten nemen tegen een roze jurk met een baard en dat win je niet. Nederland was euforisch want zo hoog zou geen Nederlander ooit meer komen. We moesten onze zegeningen maar tellen al was het onverdiend. Nu, 5 jaar later en tien dagen na de dramatisch verloren halve finale wint Duncan Laurence het songfestival. Het lot is onvoorspelbaar en gerechtigheid bestaat. Ook die cup met die grote oren komt wel weer een keer naar Nederland. Mijn voetbalhart kan weer rustig kloppen met dank aan Duncan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s